หนองใหญ่

หนองใหญ่ หรือหนองนฤพัฒน์ผจง อยู่ในบริเวณ ด้านหลังพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไทยเบิ้ง เดิมเคยเป็นแหล่ง น้ําสําคัญของชาวบ้าน สมัยก่อนน้ําใสมาก ชาวบ้านจึง มาหาบน้ําจากหนองใหญ่ไปดื่มและใช้ภายในครวั เรือน รวมทั้งหาปลา และปลูกต้นไม้บริเวณรอบๆหนอง บริเวณหนองใหญ่พ

ศาลพ่อหลวงเพ็ชร

ศาลพ่อหลวงเพ็ชร ถือเป็นใจบ้านของชุมชน หมายถึงศูนย์รวมจิตใจของชาวไทยเบิ้งบ้าน โคกสลุง คนทุกเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ภายในชุมชนนี้ ต่างพากัน เคารพนับถือพ่อหลวงเพ็ชร

ศาลปู่ปะกำย่าปะกำ

ศาลปู่ปะกําย่าปะกํา เป็นเรื่องเล่าที่มีความเชื่อ ต่อๆ กันมาว่า หากบ้านไหนที่มีศาล แสดงว่ามีบรรพ บุรุษที่เคยเลี้ยงช้าง เป็นควาญช้าง หรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับช้าง โดยจะมีการจัดพิธีเซ่นไหว้ในทุกๆ ปี ซึ่ง เครื่องเซ่นนั้นคือวัวทั้งตัว (การล้มวัว เพื่อเป็

ร้านบาตร วัดโคกสำราญ

ร้านบาตร มีไว้สําหรับตั้งบาตรใส่ข้าวและน้ําของ พระสงฆ์ และพระพุทธ เพื่อให้ชาวบ้านสะดวกในการ ใส่บาตร ส่วนกับข้าวคาวหวานนั้น จะถูกจัดใส่จาน แยกแบ่งใส่ถาดไว้ต่างหาก

หอระฆัง วัดโคกสำราญ

หอระฆัง เป็นอาคารไม้จริงยกสูงตั้งอยู่บนเสาปูน ทรงสอบเข้า เพื่อสร้างความแข็งแรงในการรับน้ําหนัก หลังคาทรงจตุรมุข พบที่วัดโคกสําราญ

วัดโคกสำราญ (วัดใหญ่)

วัดโคกสำราญ เดิมวัดนี้มีชื่อว่าวัดโคกสลุง สร้างขึ้นเมื่อประมาณปีพุทธศักราช ๒๔๒๐ ภายในวัดมีสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจได้แก่ โบสถ์เก่า และหอระฆัง โบสถ์เก่า เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยกฐานสูง หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ยุ้งข้าว

ยุ้งข้าว เป็นที่เก็บข้าวเปลือก สร้างจากโครงสร้าง ไม้จริงเพื่อรับน้ําหนักของข้าว วัสดุกรุผนังที่พบ ได้แก่ ฝาไม้ฟาก ฝาไม้ไผ่ขัดแตะ และ ฝาไม้จริง

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไทยเบิ้ง

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไทยเบิ้ง เป็นเรือนฝาค้อ หลังคา ทรงจั่ว ใต้ถุนสูง จัดแสดงเรื่องราวที่เกี่ยวกับวิถีชีวิต ชาวไทยเบิ้ง บ้านโคกสลุง นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ยังเป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิตอีกด้วย

บ้านเก่า

บ้านเก่าส่วนใหญ่ที่พบมักจะเป็นเรือนยกใตถุ้นสูง สร้างจากไม้จริง โดยมีเสาเรือนสร้างจากไม้ประดู่หรือ ไม้เต็ง เนื่องจากเป็นไม้เนื้อแข็งเหมาะที่จะใช้โครงสร้าง ที่ใช้รับน้ําหนัก ผนังเรือนและโครงสร้างหลังคามัก สร้างจากไม้ยาง ส่วนพื้นมักสร้างจากไม้มะค่าหร

จุดชมวิวรางรถไฟลอยน้ำ

เขาพระยาเดินธง Top View ของโคกสลุง